شبهه 95 : اگر به گفته ی شیعه، خداوند عمر مهدی‌شان را به جهت نیاز مردم به او طولانی کرده، پیامبر(ص) برای این طول عمر، ارجحیّت دارد؟

     خلاصه ­ی شبهه95

     اگر به گفته­ی شیعه، خداوند عمر مهدی­شان را به جهت نیاز مردم به او طولانی کرده، پیامبر(ص) برای این طول عمر، ارجحیّت دارد؟

     هدف مستشکل از بیان شبهه می­تواند موارد ذیل باشد:

     مستشکل عنوان می­کند که اگر خداوند عمر شخصی را به خاطر نیاز مردم به او طولانی کند، در این صورت خداوند باید با توجّه به نیاز مردم به پیامبر(ص)، عمر او را طولانی می­کرد؛ عکس نقیض عبارت فوق این می­شود که:

حال که خداوند عمر پیامبر(ص) را طولانی نکرده، پس عمر هیچ­کس دیگری را هم طولانی نمی­کند.

     و لذا نتیجه می­گیرد که شیعیان در مورد طول عمر امام غائبشان، مطلب نادرستی می­گویند و به طور کلّی مسئله­ی وجود امام زمان(عج) را زیر سؤال می­برد.

     امّا پاسخ ما:

1. شیعه نمی­گوید که (خداوند عمر امام زمان(عج) را صدها سال طولانی کرده است) بلکه می­گوید: تا هر وقتی که خداوند متعال بخواهد و اراده کند، به امام زمان(عج) عمر طولانی می­دهد.

2. خداوند متعال قادر است به هر کسی که بخواهد عمر طولانی ببخشد. مسئله­ی طول عمرِ مخلوقات، دست خدای تعالی است[1] یعنی به هر کس که بخواهد عمر طولانی می‌دهد و به هر کسی که نخواهد، عمر طولانی نمی­دهد؛ به عنوان مثال، حضرت نوح (ع) را عمری طولانی عطا فرموده، که به گفته­ی قرآن کریم، تنها 950 سال از عمر مبارکش را مشغول تبلیغ بوده است.[2] همچنین در قضیّه­ی حضرت یونس (ع) خدای تعالی می­فرماید:

«فَلَوْلا اَنَّهُ كانَ مِنَ الْمُسَبِّحينَ‏ * لَلَبِثَ في‏ بَطْنِهِ اِلىٰ‏ يَوْمِ يُبْعَثُونَ‏»[3]

و در شكم ماهى به تسبيح خدا مشغول شد كه‏] اگر او از تسبيح‏كنندگان نبود، * بى‏ترديد تا روزى كه مردم برانگيخته شوند (روز قیامت) در شكم ماهى مى‏ماند.

    از آیات فوق فهمیده می­شود در صورتی که حضرت یونس (ع) خداوند را تسبیح نمی­کرد، خدای تعالی او را تا روز قیامت در شکم ماهی زنده نگه می­داشت؛ به عبارت دیگر، خداوند متعال قدرت بر طولانی کردن عمر بندگان را داشته و دارد. بنابراین با توجّه به داستان حضرت یونس (ع) و حضرت نوح (ع)، مسئله­ی طول عمر وجود خارجی داشته و خدای تعالی این امر را پیش از این نیز محقّق نموده است؛ لذا امکان طول عمر برای ما ثابت می­شود.

3. افضلیّت افراد، به سنّ و طول عمرشان نیست که بگوییم چون فلان شخص فردی با فضیلت است، پس باید دارای عمری طولانی باشد.

     می­دانیم که عمر مبارک پیامبر اسلام(ص) 63 سال بوده و در منابع اهل سنّت صراحتاً اشاره شده است که پیامبر مکرّم اسلام (ص)، افضل از جمیع انبیاء (ع) بوده است.[4]  از طرفی هم طبق آیه­ی 14 سوره­ی عنکبوت، حضرت نوح (ع) تنها 950 سال در میان قوم خود مشغول رسالت الهی بوده؛ لذا این خود نشان می­دهد که طول عمر، فضیلتی برای اشخاص ندارد.

 

[1]. سوره­ی آل عمران، آیه­ی 145.

[2]. سوره­ی عنکبوت، آیه­ی 14.

[3]. سوره­ی صافّات، آیات 143 و 144.

[4]. به عنوان نمونه، قَسْطَلانی در کتاب «إرشادُ السّاری لِشَرحِ صحیح البُخاری» در ذیل آیه­ی 90 سوره­ی انعام به افضلیّت پیامبر اسلام(ص) بر سایر انبیاء(ع) صراحتاً اشاره کرده است: «و فی هذه الآیة، دلالة على فضل نبیّنا(ص) على سائر الأنبیاء.»

إرشادُ السّاری لِشَرحِ صحیح البُخاری، قَسْطَلانی، جلد 7 صفحه 120. (طبع المطبعة الكبرى الأمیریة مصر، چاپ هفتم سال 1323 ه.ق؛ 10 جلدی)