شبهه 97 : شیعه معتقد است که خداوند آنان را از خاک مخصوصی آفریده و در روز قیامت گناهان شیعه جمع شده و به اهل سنّت داده می شود و نیکی های اهل سنّت جمع شده و به شیعیان داده می شود؟

 خلاصه ­ی شبهه97

     شیعه معتقد است به عقیده­ای به نام (الطّینة)، یعنی خداوند شیعیان را از خاک مخصوصی آفریده و سنّی­ها را از خاکی دیگر، و سپس هر دو با هم مخلوط شده­اند؛ اگر شیعه گناهی مرتکب شود، تأثیر خاک مخصوص سنّی­هاست و اگر سنّی درستکار و امانتدار است به خاطر تأثیر خاک شیعه است. در روز قیامت گناهان و بدی­های شیعه جمع شده و به اهل سنّت داده می­شود و نیکی­های اهل سنّت جمع شده و به شیعیان داده می­شود و این یعنی مجبور بودن بنده در انجام کارهایش؛ حال آنکه این عقیده با عقیده­ی اینان در مورد قضا و قدر که می­گویند بنده خودش خالق کارهایش است، در تناقض است.

     هدف مُسْتَشْکِل از بیان شبهه می­تواند موارد ذیل باشد:

1. اینکه بگوید شیعه برای خود مانند یهود، امتیاز خاصّی قائل است و آفرینش خود را ویژه تلقّی کرده و خود را تافته‌ای جدا بافته می­داند و لذا گرویدن از اهل سنّت به تشیّع امکان­پذیر نیست؛ زیرا خاک شیعه مخصوص است.

2. به خواننده بقبولاند و بفهماند که عقیده­ی به جبر، عقیده‌ی صحیحی است کما اینکه شیعه در عمل اعتقاد به جبر دارد، لکن فقط در کتاب­هایشان بندگان را دارای اختیار معرّفی می­کنند؛ لذا نتیجه بگیرد که اعتقادات شیعه متناقض است.

3. به هر نحوی شده می­خواهد خوانندگان را علیه شیعه بدبین نموده و حقّانیّت مذهب شیعه را زیر سؤال ببرد؛ اگرچه به وسیله­ی نسبت دادن سخنان دروغ به شیعه.

     امّا پاسخ ما:

1. آنچه مستشکل آن را به نام عقیده­ی شیعه تحت عنوان (حدیث طینت) مطرح کرده است، درست نیست و جالب این که برای هیچ­یک از این ادّعاهای خود منبعی را ذکر نکرده است.

2. شیعه هیچگاه معتقد به جبر نبوده و نیست، زیرا آیات قرآن کریم، صراحتاً عقیده به جبر را رد می­کنند. ذیلاً به چند نمونه از این آیات، پیرامون مطلب مذکور اشاره می­کنیم:

     الف) خدای متعال در آیه­ی 133 سوره­ی آل عمران می‌فرماید:

«وَ سَارِعُوا إلیٰ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَ الْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ»

و شتاب کنید برای رسیدن به آمرزش پروردگارتان و بهشتی که وسعت آن، آسمان‌ها و زمین است و برای پرهیزگاران آماده شده است.

اگر عقیده به جبر درست باشد، چه لزومی دارد خدای تعالی بندگانش را به انجام کارهایی تشویق کند که در انجام‌شان هیچگونه اختیاری ندارند؟

     ب) همچنین در آیه­ی 161 سوره­ی بقره، پروردگار متعال می­فرماید:

«إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ مَاتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ أُولٰئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللَّهِ وَ الْمَلَائِكَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ»

کسانی که کافر شدند و در حالِ کفر از دنیا رفتند، لعنت خداوند و فرشتگان و همه­ی مردم بر آنها خواهد بود.

     سؤال ما اینجاست که اگر عقیده­ی به جبر صحیح باشد، و کفّار، اختیاری در کافر شدن یا نشدن خود نداشته باشند، چرا خدای تعالی آنان را لعنت می­کند؟

     لذا با توجّه به آیات فوق، که نمونه­ای است از آیات بی‌شمار، شیعه هیچگاه معتقد به جبر نبوده و نیست.

3. آنچه را که مستشکل به نقل از شیعه بیان داشته که: (در روز قیامت گناهان و بدی­های شیعه جمع شده و به اهل سنّت داده می­شود و نیکی­های اهل سنّت جمع شده و به شیعیان داده می­شود) با آیات قرآن کریم در تناقض است و شیعه هرگز عقیده­ای را که قرآنی نباشد نمی­پذیرد. از جمله آیاتی که عقیده­ی فوق را رد می­کند، آیه­ی 164 سوره­ی انعام است که خداوند می­فرماید:

«وَ لَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ»

و هیچ گنهکاری گناه دیگری را متحمّل نمی‌شود.