سلام
نوروز جشن بالندگی طبیعت، جشن آغازی دوباره و جشن ایرانیان کهن است. نوروز آغاز سال جدید است. آغاز دوباره زندگی طبیعت که با رسیدن خورشید به برج حمل و منتهای نزدیکی آن به زمین آغاز می شود. و برگی دیگر بر تاریخ این سرزمین کهن می افزاید. سال با زمستان افسرده اش می میرد و سبزینه اش دوباره در بهار می روید و شکوفا می شود. گرچه آیین های برگزاری نوروز طی هزاران سال دگرگون شد و تغییر یافت اما هرگز از میان نرفت و از سوی اقوام و مذاهب مختلف که در طول تاریخ در سرزمین ایران ریشه دواندند، مهر تأیید خورد. مورخان، نوروز را جشن همگانی در فرهنگ ایران می دانند که با احتمال قریب به یقین از هزاره سوم پیش از میلاد یعنی پنج هزار سال پیش در ایران رایج بوده است. آریاییان در آن زمان سال را به دو فصل تابستان (هفت ماه) و زمستان (پنج ماه) تقسیم کرده بودند. آنها در هر دو فصل، جشنی برپا می کردند که هر دو آغاز سال نو به شمار می رفت. جشنی به هنگام آغاز فصل گرما، زمانی که گله ها را از آغل به چمن های سبز و خرم می بردند. و دیگر، جشنی که در آغاز فصل سرما، به هنگام بازگرداندن گله ها به آغل ها و فراهم کردن توشه روزگار سرما برگزار می شد.
بنابر روایات و احادیث اسلامی، پیامبر اکرم(ص) به این روز به عنوان جشن باستانی ایرانیان ارج نهادند. بیشترین روایات و احادیث در باب نوروز، از امام صادق(ص) به جای مانده است. علامه مجلسی(ره) حدیثی از امام صادق(ع) را درباره توجه به نوروز با این جملات آورده است: امروز روزی است که خداوند عهد ازل را با مردم بست. روزی که نخستین بار، خورشید درخشید و باد وزید، روزی که کشتی نوح بر کوه جودی نشست. روزی است که جبرئیل بر پیامبر(ص) فرود آمد. روزی است که پیامبر اکرم(ص)، علی(ع) را بر شانه بلند کرد تا بت های کعبه را سرنگون ساخت. روزی است که دستور داد(در غدیر خم) مردم با علی(ع) بیعت کنند. هیچ نوروزی نیست که ما منتظر فرج نباشیم. و این روز را ایرانیان زنده نگه داشته اند... . در جشن زیبای نوروزی همانگونه که می دانید آداب اسلامی زیادی وجود دارد که همگی منطبق بر روایات و احادیث از ائمه(علیهم السلام) می باشند از جمله:
طهارت و پاکیزگی: دستور العملی است در نوروز، شبیه آدابی که در سایر اعیاد اسلامی رعایت می شود. امام صادق(ع) بـه ( معـلـی بن خـنـیـس) تعـلیم دادند که چون روز

نوروز شد، غسل کن و پاکیزه ترین جامه های خود را بپوش و به بهترین بوهای خوش خود را خوشبو گردان در آن روز، روزه بدار و نماز بخوان و ... .
هدیه دادن: یکی دیگر از رسم های نوروز است که به افرادی که دوستشان داریم تعلق می گیرد. امام صادق(ع) در مورد اهمیت هدیه فرمودند: به یکدیگر هدیه دهید تا بین شما محبت ایجاد شود زیرا هدیه کینه ها را از بین می برد. در هدیه آنچه مهم است ارتباط روحی و ایجاد محبت است نه مقدار و کیفیت آن و در این مورد نباید خود را به سختی بیندازیم.
صله رحم: دیدار با دوستان هم از جمله رسومی است که همواره مورد تأیید امامان ما قرار داشته است. امام محمد باقر(ع) می فرمایند: ارتباط با خویشان، اعمال را پاکیزه می کند، دارایی ها را افزایش می دهد و بلاها را دور می سازد و مرگ آدمی را به تأخیر می اندازد. البته حتماً می دانید که باید در میهمانی ها کنار هم بنشینیم و از با هم بودنمان لذت ببریم و به جای باز کردن سفره گلایه و شکایت، محبت و صمیمیت را به هم هدیه دهیم و از با هم بودنمان خاطره ای جاودان بسازیم.
ذکر خدا: پیامبر اکرم(ص) ذکر خدا را یکی از آداب نوروز می دانند و در این باره می فرمایند:
اعیاد خود را با یاد و ذکر عظمت خداوند زینت دهید.
دوستان از همه اینها گذشته خوب است بدانیم اگر در این بهار زیبا و خاطره انگیز، دلی را آزرده‌ایم یا خاطر عزیزی را مکدّر ساخته ایم بلافاصله با یک لبخند، یک معذرت خواهی ساده، یک نگاه سپاس گزارانه می‌توانیم تیرگی ها را بدل به روشنی نماییم. مهم نیست قیافه و ظاهر لباس و منزلمان چگونه است و چه می خوریم و می‌خواهیم کجا برویم مهم این است که هر وقت جایی می‌رویم چمدان عشق و محبت مان را فراموش نکنیم که تمام دارایی ما از زندگی است.
عیدتان مبارک بهترین ها تقدیم تان

بر کنار جوی نشسته ایم و شاهد عمر را به تماشاییم. تقویم سال عوض می شود، عمر می گذرد چون آب رفته که بر جوی خویش میل بازگشتنش نیست. لحظات می رود بی آنکه بپرسد میل و خاطر ما را.حال باید نشست و آینده را در گرو گذشته و حال دید و آرزو کرد با این همه دگرگونی، جان مشتاق آدمی بر مدار تحول نشیند شاید مرغی هوای پریدن کرد. ملکوت یار را بکوشیم تا چهره مان شاداب شود به این همه شور و امروزمان بهتر از دیروز.